Wat een tijdje geleden begon als een grapje over en weer met Marcel Dekker werd ineens na wat sms-verkeer een serieus plan. Ik zou als teamgenoot van Marcel bij Dekker Racing een gastrace in de Suzuki Swift Cup rijden tijdens de Finale Races in Zandvoort. Op zaterdag alles kortgesloten, dinsdag stoeltje passen en vrijdag aanwezig op het circuit voor 2x een half uurtje trainen. Piece of cake dacht ik. Hoe hard kan zo’n Suzuki gaan, daar ben ik zo aan gewend met mijn ervaring.

Maar dat viel toch tegen! Deze scheurijzers hebben een remmen en een wegligging wat geen vergelijking is met de diesels waar ik dit jaar mee reed. De BMW en Golf moest je netjes remmen en op acceleratie rijden, dus zoveel mogelijk tractie pakken bij het uitkomen van een bocht. Daarbij reden de diesels ook nog eens met opgesneden slicks onder alle omstandigheden. En dan stap je in de stromende regen in de Swift waar de kunst het vooral niet-remmen blijkt te zijn, want ik heb pakweg 100pk minder maar de grip is onbeschrijfelijk. Enorme bochtensnelheden en pas remmen als je zo’n beetje de bocht al ingaat. Ik had de twee trainingen dus ineens heel hard nodig om mijn rijstijl aan te passen. Gelukkig kon ik mijn tijd met grote stappen aanscherpen door samen met Marcel en Jeroen de Boer te rijden en de data te vergelijken. Zeker toen we gezamenlijk in de 2e sessie een groot aantal auto’s inhaalden in de stromende regen ging ik het echt naar mijn zin hebben. Vol vertouwen voor de kwalificatie op zaterdag.

Maar die sessie was droog, dus ik kon weer opnieuw beginnen met kijken waar ik moet remmen en hoe hard je een bocht in kan. Ik reed wederom achter Marcel aan en begon aan de eerste ronde toen ik een beginnersfout maakte. Te laat remmen met niet goed ingeremde remblokken en meteen vol de grindbak in. Wat een sukkel zeg! Daar sta je dan ingegraven. Terwijl ik het grind uit de auto aan het schudden was kon ik nog een 25e tijd rijden (van de 28) maar een goede klassering in dit competitieve veld zat er echt niet meer in. Marcel deed het met een 5e plek een stuk beter.

Met 20 natte rondjes en 6 droge rondjes hoopte ik op een regenrace en werd op mijn wenken bediend. Wat een noodweer op zondag! De sfeer bij Team Dekker was echter optimaal en de kachel werkte perfect. Om 11.00 uur was de eerste 12 ronden durende race en ik was vastbesloten om flink te gaan inhalen. Mijn start was super en ik had er al twee voor de eerste bocht te pakken. Daarna was het zicht compleet verdwenen door de spray en was het puur op baankennis rijden. In de chaos van deze spannende cuprace wist ik al snel een auto in de Audi S uit te remmen en de volgende was in de Tarzan aan de beurt. Ik zag de eerste auto al in de grindbak staan en de controle was dus niet bij iedereen even groot. Hoppa, in Hugenholz weer een auto te pakken en ik reed al 15e. Nu stonden er een paar auto’s in het grind op de uitremplekken, waardoor inhalen haast niet meer kon. Marcel was slachtoffer geweest van een tik hij sloot aan achter mijn achtervolger, Jasper Bijl.

Aangezien Marcel punten voor het kampioenschap kon gebruiken blokte ik Jasper af zodat Marcel ons beide voorbij kon. In de twee volgende ronden gebeurde er niets meer en we werden keurig 14e en 15e, waarna we stoer naast elkaar de complete uitloopronde volbrachten. Erg leuk die twee gifgroene karretjes zo naast elkaar over de baan. Het team had inmiddels behoorlijk wat gasten die genoten van de wedstrijden en ons rond vijf uur weer in actie zouden zien. Uiteraard was ik weer van plan om plaatsen goed te maken en de top 10 binnen te knokken, maar dat werd een deceptie.

De organisatie liep achter op schema en had duidelijk geen rekening gehouden met het terugzetten van de klok. In een spoedbespreking werd duidelijk gemaakt dat met het noodweer en de snel invallende duisternis het zicht zo slecht zou zijn, dat er eerst drie ronden achter de safety car zou worden gereden en de wedstrijd op negen ronden (75% van de wedstrijd) zou worden afgevlagd. Toen we dan eindelijk achter de safety car reden was het al stikdonker en regende het zo hard dat je amper drie meter zicht had. Ik nam me voor om gewoon met het veld mee te rijden, want voor een gastwedstrijd van zes ronden  wilde ik de auto niet riskeren en met de gemiddelde leeftijd van dit startveld was het 100% zeker dat er klappen zouden vallen.

Ik haalde na de start een auto in, zag iets in de grindbak staan en lag al op plek 13 toen ik wederom op de Audi S afkwam. Hier was zo weinig zicht dat ik de baanpost niet kon zien en dus ook de dubbele gele vlag niet die ze daar zwaaiden. Ik stuurde al glijdend de bocht in en zag op het laatste moment drie auto’s overdwars op de baan en half in de grindbak staan, waaronder Marcel helaas. Om een frontaaltje te voorkomen stuurde ik vol door de grindbak heen en miste de auto’s op een haar, terwijl andere auto’s mij weer net misten toen ik de baan weer opkwam.

Meteen was de pret uit en reed de safety car weer voor het veld. Goede beslissing, want als je de vlaggen al niet meer kan zien…… En zo reed een startveld stapvoets onder de finish door, de een  zwaaiend, de ander met wat wielspin om de teamleden aan de muur te vermaken, want het was kort maar hevig geweest.

In ieder geval was het een erg leuke ervaring om ook eens met deze klasse van start te gaan en heb enorm veel pret gehad. Duidelijk dat ik de auto en de kwaliteit van de deelnemers had onderschat. Daarbij is het zonder goede kwalificatie in zulke korte races wel heel moeilijk om je naar voren te knokken, maar ben toch lekker bezig geweest.

Nu zit het seizoen er dan echt op en kan ik eens rustig gaan bedenken wat 2009 gaat brengen.

Race groeten,

Ben Schilperoort

www.revline.nl

9907592
Vandaag
Gisteren
Deze week
Afgelopen week
Deze maand
Afgelopen maand
All days
2700
2636
22453
9854222
62991
147943
9907592

Vrienden van NoSpeedLimits.nl

iCagenda - Calendar

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
Ga naar boven