Hoe zou ik het afgelopen weekend in één zin samenvatten? Racemaatje René Oudshoorn stuurde mij intussen een mail met als titel: ”From hero to zero.” Tja, dit was wel ongeveer het verloop, ondanks dat ik er toch een goed gevoel over heb.



Wij deden met de Golf Endurance Cup mee aan het door de DNRT georganiseerde Super Race Weekend. Op vrijdag werd dat een 3-uurs race en op zondag een 1-uurs race, welke ik samen met Kees van de Vendel zou rijden.

Vanaf de eerste training zaten we meteen in de top 5, dus dat beloofde wat moois. Ik deed de kwalificatie en stond tot de laatste ronde steeds op pole, maar net toen ik in verkeer zat wisten er vijf onder mijn tijd te duiken. Damn!!! Maar goed, als 6e starten in een race van drie uur geeft alle perspectief.

En wat een race werd het zeg! Eigenlijk gewoon een ouderwetse sprintrace zoals ik gewend ben op de A-evenementen. Uitremmen, blokken, spiegels tikken, duwen, trekken, hangen, alles kwam er in voor. SUPERSPANNEND! Het ging er soms wel wat hard aan toe, maar ik begon me gestaag plek voor plek op te werken. Ik reed op de 2e positie toen ik het stuur aan Kees overgaf voor de tweede stint. Het team deed perfect werk en met onze pitstop pakten we de 1e plaats. Kees reed goed en hield zijn plek tot de auto er gewoon mee stopte….. Verstopte brandstofpomp bleek na onderzoek en weg race, weg 1e plek, weg punten! Het hele team stond te balen en ik dacht dat ik het meeste baalde, tot ik het gezicht van Jan Kooter zag. Hij prepareert onze auto en ik zag stoom uit zijn oren, bliksem uit zijn ogen en volgens mij liep hij woorden te mompelen die niet geschikt zijn voor herhaling. Daaraan wist ik meteen dat ik helaas op zondag achteraan zou starten, maar ik wel de perfecte auto mee zou krijgen. En niets was minder waar.

Volgens mij heeft hij zaterdag niets anders gedaan dan de complete auto nalopen, ieder moertje natrekken, ieder millimetertje nameten, ieder druppeltje diesel vervangen en (belangrijk) het kussentje van mijn stoel vastgezet.

Zondag waren we er klaar voor en zou ik troosteloos starten van plek 26. Ik zou in ieder geval gewoon mijn best doen. En toen kwam Ome Jan even naar me toe: “Tja, weet je Ben…ik ben echt geen prutser. Die auto is goed en ik wil de lat niet te hoog leggen, maar top 10 zou toch wel mooi zijn.” Ik denk nog bij mezelf dat hij echt te lang boven de dieseldampen heeft gehangen en dan valt Arend Benthem (die zijn oude teammaatje weer eens met vrouw Geja kwam aanmoedigen) hem nog bij ook: “Ach plek 7 moet toch wel kunnen zeg!”. Ja fijn, leg maar wat druk! Weet je hoeveel ik er dan voorbij moet? Het zijn toch niet de minsten allemaal en ik heb maximaal een minuut of 40!!!!

Maar goed, ik kan ze niet teleurstellen natuurlijk, dus dan zullen we op zijn minst strijdend ten onder gaan!

Ik sta voor het licht, rood……uit en vol op het gas. Die voor me zit nog te slapen en ik schiet er langs. Start is super en ik pak er vier voor de eerste bocht. Dan slalommen in druk verkeer, positioneer goed, rem uit en pak maximale snelheid. Na twee ronden lig ik 18e en rij hard op mijn voorganger af. Binnen een rondje weer in een groep en ik pak er twee. Of waren het drie? Of tel ik verkeerd en was het er maar eentje? Verrek, drie rondjes en ik ben de tel al kwijt. Maar ik blijf er niet over nadenken en ga op weg naar de volgende.

Na een aantal ronden schrik ik me rot als Ome Jan vol van opwinding over de communicatie schreeuwt. Hij is zo enthousiast dat ik hem bijna niet kan verstaan, maar ik hoor iets over snelste en 11e. Al 11e? Nou dan moet die top tien toch lukken zeg en ik zet een tandje bij. Alles lijkt te lukken en of ze nou verdedigen of niet, ik duik er vol in en pak de een na de ander. DE DOOD OF DE GLADIOLEN!!! En weer passeer ik auto’s…..

Dan de call om binnen te komen voor de rijderswissel. Als ik uit de auto spring zit Kees er meteen in en gaat er met piepende bandjes vandoor. Iedereen is lyrisch, want na alle stops liggen we 6e. 20 auto’s ingehaald dus in ca. 40 minuten! Tja, dat voelt best goed en ik zie Ome Jan glimmen van trots.

Jan en Arend hadden het dus toch niet gek ingeschat. Ik voel me vol adrenaline en dit maakt het uitvallen van vrijdag goed. Kees rijdt netjes en doet zijn best, maar kan toch niet verhinderen dat er vier hun plaatsen weten terug te winnen. Jammer, maar uiteindelijk toch nog 10e vanuit een kansloze positie.

Net als de vorige race was de snelheid goed, het teamwerk goed en klopt het plaatje, maar vallen de punten tegen. We zakken dus wat in het klassement, maar zijn zeker niet kansloos. We zijn in vorm en de volgende race gaan we dat weer laten zien! Helaas is die pas weer in augustus.

O ja, en voor Ome Jan: het is een geweldige auto en je bent een topper!

Race groeten,
Ben Schilperoort

Â

9474059
Vandaag
Gisteren
Deze week
Afgelopen week
Deze maand
Afgelopen maand
All days
7352
9672
48430
9360657
197760
158014
9474059

Vrienden van NoSpeedLimits.nl

iCagenda - Calendar

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
Ga naar boven