AD 27-06-2008 door Gerard den Elt

Ze giechelt nog als een meisje en ze rijdt als een kerel. Shirley van der Lof (21) uit Haaksbergen vloog twee weken geleden hard door de lucht tijdens een Formule 3-race op Hockenheim. Mooie foto’s in de autosportbladen. Aftocht in de ambulance. Er werd een röntgenfoto van haar rug gemaakt. Voor de zekerheid. Na de reparatie van haar gehavende bolide stapte ze gewoon weer in voor de volgende race.

,,Mijn rug deed zeer na die klap terug op het asfalt,’’ zegt ze een week later, tijdens het weekeinde van de Grand Prix van Frankrijk in Magny-Cours. ,,Maar mijn vader heeft me altijd geleerd niet te zeuren. Ik mag van hem geen watje zijn. Gewoon doorgaan met waarmee je bezig bent. Twee uur later stapte ik in voor de volgende race.’’

Twee blauwe ogen lachen ons toe. Mooi blond haar. Fotomodellengezicht. De jonge vrouw noemt zichzelf nog steeds een meisje. Maar vergis je niet, zegt de jonge inwoonster van Haaksbergen giechelend. ,,In een auto moet ik me niet als een meisje gaan gedragen. In een raceoverall ben ik heel anders.’’

Zoals de gasten van haar sponsor Goudse Verzekeringen onlangs ondervonden. Ze had die dag blonde vlechtjes in haar haar en ze zou de relaties van de verzekeraar een demonstratie van het driften geven op het circuit. ,,Je zag iedereen denken: moet dat meisje ons dat gaan laten zien?’’ Even later sloeg de verbazing om in bewondering.

Shirley van der Lof is een bijzonderheid in de autosport. Ze wil de eerste vrouwelijke Nederlandse Formule 1-coureur worden. ,,Nou ja, ik wil in elk geval zo hoog mogelijk komen, maar je moet nu eenmaal je dromen hebben. Ik hoef niet per se de nieuwe Danica Patrick te worden,’’ zegt ze realistisch. Ze heeft goede genen. Haar grootvader was de eerste Nederlandse Formule 1-coureur (zie hiernaast).

,,Opa Ferrari noemde ik hem altijd,’’ zegt ze met een twinkeling in haar ogen. ,,Ik heb hem niet lang gekend, hij overleed toen ik vier jaar was. Maar ik kreeg van hem mijn eerste trapauto, een zelf gebouwde skelter met Ferrari-uiterlijk, op kinderschaal. Met een tandenborsteltje maakte ik hem schoon.’’

Het autosportvirus, dat haar vader Alexander ook al te pakken kreeg (‘Hij had heel graag zelf willen gaan racen’), sloeg bij de oudste van vier dochters niet meteen toe. Als echt meisje viel ze voor paarden. ,,Nou ja, niet van dat softe gedoe, hoor,’’ verduidelijkt ze.

,,Gaandeweg vond ik crosscountry het leukst.’’ Haar ouders steunen haar in haar loopbaan, die via het karten en de Formule Ford bij de aartsvader van jong racetalent in Nederland, Gert Valkenburg, naar het Duits Formule 3-kampioenschap leidde. ,,De auto’s zijn tegenwoordig heel veilig,’’ stelt ze iedereen gerust. ,,En mijn ouders accepteren dat ik race. Van mijn vaders kant was dat heel normaal. Mijn moeder doet zelf ook aan paardrijden en als je van crosscountry houdt, weet je ook dat er zware ongelukken kunnen gebeuren.’’

Vader Alexander, hoogste baas en derde generatie bij het beursgenoteerde Twentsche Kabel Holding, nam zijn dochter op haar veertiende mee naar de kartbaan. Tegen haar zin. Sindsdien is ze niet meer bij auto’s weg te slaan.

,,Ik kan elke auto en elke motor uit elkaar halen en weer in elkaar zetten zonder een schroefje over te houden. Ik vind het heel fijn om zelf met een auto bezig te zijn. Zonder technische kennis begin je als coureur niets,’’ zegt ze.

Nu rijdt ze in het Duits Formule 3-kampioenschap, in de zogenoemde Trophy-klasse. Dat zijn gedateerde auto’s uit de jaargangen 2002-2004. Technisch minder, niet zo snel als de nieuwere versie die dezelfde races rijden.

,,Maar goed om deze klasse te leren kennen. Je moet goed leren omgaan met de vleugels, de juiste afstelling vinden. Volgend jaar ga ik vanzelf een stapje hoger naar de A-klasse,’’ zegt ze zelfverzekerd. ,,Of naar het Engels kampioenschap. De Euro Series kan dan weer een jaar later.’’

Van der Lof stond dit seizoen vier keer op het podium in acht races. Twee keer werd ze tweede, twee keer derde. In de andere races viel ze uit.

Op het Circuit de Nevers in Magny-Cours staat ze voor het eerst op de grid tijdens een Grand Prix-weekeinde. Op een regenachtige zondagmorgen staat ze naast de auto van haar vriend Yelmer Buurman, aan het begin van de GP2-race. Zijn auto staat op regenbanden, tot ergernis van Van der Lof.

,,Hij moet op slicks beginnen. Zo glad is het niet en het droogt snel op,’’ geeft ze ongevraagd advies. Even later wordt Buurman als tweede gehuldigd.

Het klikt in de relatie met Buurman. ,,We zijn allebei gek van racen. Soms botst dat omdat we allebei een mening hebben, maar meestal gaat het goed. We hebben in elk geval altijd genoeg gespreksstof. Yelmer deelt zijn ervaring in de autosport gelukkig wel.’’

Dat kan niet van alle mannen gezegd worden. ,,Met een raceoverall aan en een helm op ben je op een circuit in principe gelijk. Maar het valt me telkens op dat mannen er slecht tegen kunnen door een meisje te worden ingehaald.’’

9516466
Vandaag
Gisteren
Deze week
Afgelopen week
Deze maand
Afgelopen maand
All days
9003
9802
18805
9425629
240167
158014
9516466

Vrienden van NoSpeedLimits.nl

iCagenda - Calendar

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
Ga naar boven